Wtorek, Sierpień 22, 2017
Pomoc

Pomoc

ue_bialy

Przygotowanie pracy

Wielu ludzi sądzi, że mając komputer i pakiet Corel'a są w stanie dokonać wszystkiego. Przy napiętym terminie, błędy i problemy ujawniają się dopiero przed samym drukiem a niektóre dopiero podczas procesu druku. Takie podejście może kosztować nas dużo i to nie tylko czasu ale i pieniędzy. Proponujemy więc zapoznać się z poniższymi poradami a na pewno ewentualne błędy będą sporadyczne.

Zalety technologii CtP

Wraz z pojawieniem się technologii CTF dokonał się wielki przełom w jakości i możliwości druku. Doskonalenie maszyn wskazało pewne niedogodności i wady tego systemu. Wyeliminowanie ich było możliwe dopiero przy wprowadzeniu technologii CTP.

Archiwizacja płyt

Płyty, naświetlane przez naszą firmę, zabezpieczone są gumą archiwizując RC795 na okres do 1 miesiąca lub przy zabezpieczeniu preparatem do wypalania pyt RC510 na okres do 7 dni.

Przy nakładach do 150 000 nie ma potrzeby wypalania płyt. Chcąc jednak zwiększyć nakład do 1 miliona, płyty należy wypalić. W piecach stacjonarnych płyty należy wypalać w temp. 240 o C przez ok. 5 min. W piecach przepływowych pyty należy wypalać w temp. 270 o C z prędkością 0,7 m/min. Tak przygotowana płyta nie wymaga żadnych dodatkowych zabiegów i jest gotowa do druku.

Potrzeba zabezpieczania płyt offsetowych

Każda płyta offsetowa, z której wykonuje się formę drukową jest wykonana na podłożu aluminiowym. Elementami drukującymi na klasycznej płycie offsetowej są miejsca warstwy światłoczułej, które po naświetleniu i wywołaniu pozostają na płycie. To one właśnie przyjmują farbę w maszynie offsetowej. Miejsca odsłonięte po wywoływaniu, czyli fragmenty aluminium, przyjmują roztwór nawilżający (są hydrofilowe) a w wyniku tego nie przyjmuj farby i są elementami niedrukującymi.

Test poprawności płyty offsetowej

Wizualne stwierdzenie poprawności naświetlonej płyty "metodą na oko" jest dość trudne. Stąd też na każdej płycie umieszczamy nasze testy, które każdy, dysponując lupą i dobrym oświetleniem może przeanalizować.

Przygotowanie pracy

Wielu ludzi sądzi, że mając komputer i pakiet Corel'a są w stanie dokonać wszystkiego. Przy napiętym terminie, błędy i problemy ujawniają się dopiero przed samym drukiem a niektóre dopiero podczas procesu druku. Takie podejście może kosztować nas dużo i to nie tylko czasu ale i pieniędzy. Proponujemy więc zapoznać się z poniższymi poradami a na pewno ewentualne błędy będą sporadyczne.

  • Obrazy - powinny mieć 300dpi i być przygotowane w CMYKu lub grayscale. Unikniemy w ten sposób naświetlania obrazków w RGB co prowadzi do wyszarzenia obrazu. Rozdzielczość 300dpi powinien mieć plik źródłowy w wymiarach jakich będziemy go używać w publikacji. Warto też wiedzieć, że sztuczne zwiększanie rozdzielczości zwiększy tylko rozmiar pliku a nie poprawi jakości obrazu.

  • Zdecydowanie zalecamy, aby zamienić na bitmapę wszystkie obiekty z zastosowanymi efektami (maski, obroty wyszparowanych obiektów, przezroczystości, soczewki itd).
  • Grafika wektorowa - osoba przygotowująca publikacje powinna pamiętać i zaplanować w ilu kolorach praca będzie drukowana i pod tym kątem przygotowywać publikacje. Ważne jest aby pamiętać, żeby zamienić wszelkie niepotrzebne kolory pantonowskie na CMYK ręcznie, gdyż efekt zamiany automatycznej może być niezadowalający. W przypadku prac przygotowywanych w 2 lub 3 kolorach warto rozważyć użycie kolorów Pantone.

  • Format strony i spady - z reguły do przygotowania plakatów, ulotek itp. używa się formatów zdefiniowanych w programie. Trzeba jednak pamiętać, że w Europie obowiązuje standard ISO i tylko papiery zgodne z tym standardem powinno się używać. Ładny wygląd na stronie zapewniają odpowiednie marginesy z każdego boku, pasujące do formatu. Ważnym elementem jest też odpowiedni spad tzn. wyciągnięcie grafiki poza format strony. Umożliwi to zachowanie oryginalnego formatu pracy i zapobiegniemy pojawieniu się "białych brzegów".

Ustalenie na tym etapie wszystkich szczegółów pozwoli nam dokładnie zaplanować koszty i terminy wykonywanej pracy. Częstym problemem jest dobór odpowiednich kolorów i różnych kalkulacji przy różnych barwach (rzadko używany kolor pantone będzie kosztował drożej od koloru częściej używanego). 
Dokładne ustalenie formatu publikacji może dać wymierne zredukowanie kosztów - np. zmniejszenie wielkości pracy nawet o 5 mm przyniesie zdecydowane obniżenie kosztów produkcji.

warto pomyśleć

Czasami opłaca się podjąć nowe spojrzenie na sposób prowadzenia działalności ..., aby znaleźć nowe pomysły, aby poprawić rentowność firmy. Imponująca oszczędności można dokonać na etapie wykańczania, jeśli wziąć oświeconego podejścia i wszelkie możliwości, aby zmniejszyć koszty.

Mamy nadzieję, że następujące wskazówki pomocne, a nie zapominajcie, że kiedy potrzebujesz porady dotyczące wykończenia, zawsze jesteśmy zadowoleni pomóc.
  • Zawsze zezwalaj na minimum 3mm dodatkowych obrazem poza stronie wykończenia powierzchni, gdzie obraz jest przeznaczony do drukowania do wykończenia książki. Nazywa się to krwawienie.
  • Zgodnie z ogólną wytyczną, nie tekst stanowiska lub ważnych obrazów w 10mm od krawędzi strony.
  • Pamiętaj, że więcej stron znajduje się w siodle publikacji szyte, mniejszych stron najskrytsze się, kręgosłupa na przednią krawędzią. To się nazywa łączenie lub pełzanie. Doskonale wiąże się opcję, jeśli łączenie życie jest zbyt duża.
  • Jeśli paginacja doskonałej książki związane produkuje grzbiet szerokości mniejszej niż 2 mm, za siodło szwy. Grzbiet mniejszej niż 2 mm są produkowane, ale będzie wyglądał zaokrąglone i niechlujny.
  • Zapasów okładka powyżej 130gsm (w zależności od publikacji przeznacza) mogą wymagać marszczenie lub punktacji przed składane, aby uniknąć pęknięć na grzbiecie.
  • Nie miejsce perforacji bliżej niż 10mm do owczarni.
  • Zastanów się uszczelniaczem lakierowanie na matowy lub kart Jedwab, lub jeżeli śpią przeważnie białym papierze na przedniej i tylnej okładki, co pomoże uniknąć uszkodzenia spowodowane przez przeniesienie farby podczas procesu produkcji i jednocześnie w tranzycie.

 

Formaty papieru

Format arkusza – to standardowe rozmiary arkusza papieru stosowane powszechnie w drukarniach i rysunku technicznym. Czasem pojęcie formatu stosuje się do arkuszy niepapierowych, np. format formy drukowej w drukarni offsetowej (czyli powlekanego warstwą światłoczułą arkusza blachy aluminiowej).

Norma ISO 216

Formaty papieru – seria A.
Formaty papieru – seria B.
Formaty papieru – seria C.

Podstawowa w Polsce norma arkuszy papieru jest zgodna z międzynarodową normą ISO 216. Najbardziej znanym formatem tego rodzaju jest A4. Norma ta pierwotnie została stworzona przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny – (DIN 476) w 1922 r., choć formaty papieru zawarte w tej normie powstały we Francji na przełomie XVIII i XIX w., i były już wcześniej powszechnie używane w Europie Zachodniej, oprócz Wielkiej Brytanii.

Norma ISO 216 definiuje trzy serie formatów: A, B i C. Format C określa głównie rozmiary kopert.

W formacie A stosunek krótszego boku do dłuższego jest zawsze jak 1 do √2 (tj. jak bok kwadratu do jego przekątnej), aczkolwiek z zaokrągleniem do pełnych milimetrów. Taki stosunek długości boków powoduje, że po złożeniu arkusza na pół krótszymi bokami do siebie uzyskuje się dwa arkusze, o takiej samej proporcji boków, jak arkusz wyjściowy. Rozmiary formatu A0 są tak dobrane, aby jego powierzchnia wynosiła 1 m². Kolejne formaty z tej serii są tworzone przez dzielenie arkuszy w połowie ich dłuższego boku. Stąd format A1 jest połową A0, A2 połową A1 itd., jednak zawsze z zaokrągleniem do pełnych milimetrów.

Wymiary formatów B są średnią geometryczną z dwóch pośrednich wymiarów A (zatem i ich proporcje są jak 1 do √2), z zaokrągleniem do pełnych mm, np. wymiary boków B1 są średnią geometryczną z boków A1 i A0. Wreszcie, wymiary formatów C są średnią geometryczną z odpowiednich wymiarów A i B, np. format C2 jest średnią geometryczną z A2 i B2.

Seria formatów C jest głównie pomyślana do kopert. Ich numeracja informuje, jakiego rodzaju papier formatu A można bez składania umieścić w danej kopercie, np. do koperty C4 mieści się bez składania papier A4. Jeśli papier A4 zostanie raz złożony na pół, będzie miał wymiary A5 – a zatem zmieści się w kopercie C5. Dwukrotne złożony na pół papier A4 mieści się idealnie w kopercie C6. Także i w tym formacie proporcje boków spełniają stosunek 1 do √2.

Ze względu na swoją praktyczność norma ta jest stosowana w większości krajów świata. Wyjątkiem są tylko USA, Kanada, Meksyk i Japonia. W USA i Kanadzie najbardziej popularnym formatem papierów jest system Letter-Legal-Executive, zaś w Japonii istnieje system, który ma nieco podobną strukturę do systemu ISO, ale z zupełnie innymi wymiarami niż w ISO. Istnieje też tradycyjna norma arkuszy drukarskich, które są wciąż w użyciu w Polsce i wielu innych krajach świata.

format zasadniczy formaty pomocnicze
SZEREG A SZEREG B SZEREG C
Symbol formatu Wymiary arkusza [mm] Symbol formatu Wymiary arkusza [mm] Symbol formatu Wymiary arkusza [mm]
4A0 1682×2378
2A0 1189×1682
A0 841×1189 B0 1000×1414 C0 917×1297
A1 594×841 B1 707×1000 C1 648×917
A2 420×594 B2 500×707 C2 458×648
A3 297×420 B3 353×500 C3 324×458
A4 210×297 B4 250×353 C4 229×324
A5 148×210 B5 176×250 C5 162×229
A6 105×148 B6 125×176 C6 114×162
A7 74×105 B7 88×125 C7 81×114
A8 52×74 B8 62×88 C8 57×81
A9 37×52 B9 44×62 C9 40×57
A10 26×37 B10 31×44 C10 28×40
format DL 99×210 koperta DL 110×220
C7/6 81×162


System amerykański

Formaty papieru – System amerykański

System amerykański jest uproszczonym i nie do końca zdefiniowanym systemem wywodzącym się z tradycyjnego systemu brytyjskiego. Ze wszystkich formatów stosowanych w systemie amerykańskim największe znaczenie praktyczne mają letter ("listowy"), legal ("oficjalny") i executive ("biurowy"). Wszystkie te formaty są definiowane w calach.

Oprócz tego, we wszystkich instytucjach rządowych USA stosowano obowiązkowo format "government-letter" (8×10½ cala). Format ten wprowadził sekretarz handlu USA Herbert Hoover, który chciał w ten sposób zaoszczędzić na kosztach działania rządu USA, gdyż w tym czasie format ten był powszechnie stosowany w kołonotatnikach w szkołach na terenie tego kraju i arkusze papieru w tym formacie były tańsze od arkuszy w innych formatach. Format ten zniósł dopiero Ronald Reagan, ze względu na to, że nie obsługiwały go kserokopiarki, które zaczęły się masowo rozpowszechniać w latach jego prezydentury i które narzuciły współczesny format "US-legal". Format "government-letter" wciąż jednak pozostaje popularny w USA, jako podstawowy format papieru do kołonotatników.

Amerykańskie wymiary papieru są obecnie standardem w USA, Kanadzie i Meksyku.

Lista oficjalnych formatów stosowanych w USA:

Nazwa Cale [mm] Proporcje
Quarto 10 × 8 254 × 203 1,25
Foolscap 13 × 8 330 × 203 1,625
Executive 10½ × 7¼ 267 × 184 1,4483
Government-Letter 10½ × 8 267 × 203 1,3125
Letter 11 × 8½ 279 × 216 1,2941
Legal 14 × 8½ 356 × 216 1,6471
Ledger, Tabloid 17 × 11 432 × 279 1,5455
Post 19¼ × 15½ 489 × 394 1,2419
Crown 20 × 15 508 × 381 1,3333
Large Post 21 × 16½ 533 × 419 1,2727
Demy 22½ × 17½ 572 × 445 1,2857
Medium 23 × 18 584 × 457 1,2778
Royal 25 × 20 635 × 508 1,25
Elephant 28 × 23 711 × 584 1,2174
Double Demy 35 × 23½ 889 × 597 1,4894
Quad Demy 45 × 35 1143 × 889 1,2857
STMT 8½ × 5½ 216 × 140 1,5455
A (Letter) 11 × 8½ 279 × 216 1,2941
B (Ledger, Tabloid) 17 × 11 432 × 279 1,5455
C 22 × 17 559 × 432 1,2941
D 34 × 22 864 × 559 1,5455
E 44 × 34 1118 × 864 1,2941

Tradycyjny system brytyjski

Tradycyjny system brytyjski powstał w połowie XVIII w. i był w użyciu w imperium brytyjskim aż do jego upadku po II wojnie światowej. Z systemu tego wywodzi się współczesny system amerykański – pozostałe kraje dawnego Imperium przeszły w większości na system ISO 216. W samej Wielkiej Brytanii system ten był stopniowo zastępowany systemem ISO od połowy lat 60. XX w. Pewne elementy tego systemu są jednak wciąż w użyciu w sądownictwie brytyjskim i na dworze królewskim.

System ten opiera się na kilkunastu podstawowych formatach papieru, których pochodne, podobnie jak w systemie ISO 216, tworzy się przez cięcie podstawowego formatu w połowie ich dłuższego boku. Formaty powstające przez cięcie formatów podstawowych oznacza się przedrostkami pochodzącymi z łaciny, np. poprzez trzykrotne złożenie na pół formatu "Royal" uzyskuje się format "Royal Octavo".

Niektóre, częściej używane formaty brytyjskie:

Nazwa Cale [mm] Proporcje
Emperor 72 × 48 1829 × 1219 1,5
Antiquarian 53 × 31 1346 × 787 1,7097
Grand Eagle 42 × 28¾ 1067 × 730 1,4609
Colombier 34½ × 23½ 876 × 597 1,4681
Atlas* 34 × 26 864 × 660 1,3077
Imperial* 30 × 22 762 × 559 1,3636
Pinched Post 28½ × 14¾ 724 × 375 1,9322
Elephant* 28 × 23 711 × 584 1,2174
Princess 28 × 21½ 711 × 546 1,3023
Cartridge 26 × 21 660 × 533 1,2381
Royal* 25 × 20 635 × 508 1,25
Sheet and Half Post 23½ × 19½ 597 × 495 1,2051
Medium* 23 × 18 584 × 457 1,2778
Demy* 22½ × 17½ 572 × 445 1,2857
Large Post 21 × 16½ 533 × 419 1,2727
20 × 15½ 508 × 394 1,2903
Copy Draught 20 × 16 508 × 406 1,25
Crown* 20 × 15 508 × 381 1,3333
Post* 19¼ × 15½ 489 × 394 1,2419
Foolscap* 17 × 13½ 432 × 343 1,2593
Small Foolscap 16½ × 13¼ 419 × 337 1,2453
Brief 16 × 13½ 406 × 343 1,1852
Pott 15 × 12½ 381 × 318 1,2

System japoński

W Japonii obowiązuje norma JIS, która definiuje dwie główne serie formatów. Seria A – jest mniej więcej zgodna z serią A ISO 216, jednak nieco inaczej zaokrągla wymiary mniejszych formatów do pełnych mm. Wymiary serii B są zdefiniowane jako posiadające 1,5 raza mniejsze powierzchnie od wymiarów serii A. Stąd wymiary boków japońskiej serii B nie odpowiadają serii B ISO lecz są od niej średnio 1,22 raza mniejsze od odpowiednich wymiarów serii A.

W Japonii istnieje także kilka tradycyjnych wymiarów papieru, które są głównie stosowane do druku książek i nie występują w ogólnie dostępnych artykułach papierniczych. Dwa najbardziej znane wymiary tego rodzaju to Shiroko-ban i Kiku.

Tabela japońskich formatów papieru (rozmiary JIS w mm):


Format B Shiroko ban Kiku
-0 1030 × 1456

-1 728 × 1030

-2 515 × 728

-3 364 × 515

-4 257 × 364 264 × 379 227 × 306
-5 182 × 257 189 × 262 151 × 227
-6 128 × 182 189 × 262
-7 91 × 128 127 × 188
-8 64 × 91

-9 45 × 64

-10 32 × 45

-11 22 × 32

-12 16 × 22

Formaty stosowane w drukarniach

W Polsce i wielu innych krajach, w drukarniach stosuje się formaty, które wywodzą się z długiej tradycji tego zawodu. Ich nazewnictwo przypomina nieco tradycyjny system brytyjski. Jest on oparty na mierze calowej. W Polsce tradycyjnie stosowano system zaczynający się od rozmiaru "pełnego" (folio) posiadającego złote proporcje, z którego poprzez kolejne cięcie w połowie tworzy się kolejne pod-formaty:

nazwa skrót liczba cięć liczba stron
Folio fo/f 1 2
Quarto 4to 2 4
Sexto 6to/6mo 3 6
Octavo 8vo 3 8
Duodecimo 12mo 4 12
Sextodecimo 16mo 4 16

 

© This material from Wikipedia is licensed under the GFDL.

Preflight w Adobe Acrobat 9

Wersja Proffesional programu Adobe Acrobat udostępnia znakomite narzędzie, którym możemy nie tylko sprawdzić nasz plik PDF pod kątem najczęściej występujących błędów, ale również nanieść pewne poprawki.

Konfiguracja Adobe Acrobat

Aby w pełni wykorzystać możliwości programu Adobe Acrobat do analizy i podglądu plików PDF, należy prawidłowo go skonfigurować. Poniżej kilka praktycznych rad:
- aktualizuj program
- włącz "Podgląd nadruku"
- wyłącz "czcionki lokalne"

Konfiguracja Acrobat Distiller

Acrobat Distiller jest częścią całej rodziny produktów Adobe Acrobat. Jest to główne narzędzie do generowania plików PDF z plików PS lub PRN.

Podobnie jak i inne programy pakietu Color Suite, korzysta z tych samych ustawień druku. Predefiniowne ustawienia udostępniamy na naszej stronie (DMK.joboptions).

PDF z CorelDraw X3

CorelDraw - jeden z najbardziej popularnych programów, używanych do tworzenia grafiki reklamowej. Z racji swojej intuicyjności i dostępności dostępny nie tylko dla zaawansowanych i doświadczonych grafików, ale i początkujących adeptów. Mimo, że poniższy opis oparty jest na wersji CorelDraw X3, jednak warto się z nim zapoznać, ponieważ w innych wersjach ustawienia powinny być przynajmniej bardzo podobne, o ile nie identyczne.

PDF z InDesign CS4

Program Adobe InDesign, podobnie jak wszystkie programy z pakietu Adobe, korzysta ze wspólnych zasobów. Wystarczy ustawić profil PDF i będzie dostępny on dla innych programów tego producenta (m.in. Illustrator, Distiller).

Od czego zacząć?

Portable Document Format (PDF - przenośny format dokumentu) - podstawowy format pliku w poligrafii. Jest kolejnym krokiem w rozwoju języka Postscript. Powinien zawierać wszystkie informacje dotyczące pliku, grafikę wektorową, grafikę rastrową, teksty (razem z czcionkami.  Dlatego niezwykle ważną rzeczą jest, aby wygenerować go prawidłowo.

Polityka prywatnosci

Aby dowiedzieć się więcej zobacz naszą  politykę prywatności

Regulamin

Zanim się zalogujesz zapoznaj się
z naszym regulaminem

Wypełnij zamówienie

Jeżeli masz wątpliwości skontaktuj się z nami
tel. 81 745-38-27, 81 745-38-26
logo_dmk

 

Godziny otwarcia:
poniedziałek - piątek:
od 7.00 do 22.00
Adres: Świętochowskiego 38
 
blank 20-467 Lublin

Telefon: (+48) 81 745-38-27

Telefon: (+48) 81 466-91-61

mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Wypełnij zamówienie

Jeżeli masz wątpliwości skontaktuj się z nami
tel. 81 745-38-27, 81 745-38-26

Regulamin

Zanim się zalogujesz zapoznaj się
z naszym regulaminem

Polityka prywatności

Aby dowiedzieć się więcej zobacz naszą  politykę prywatności